Test: Pielęgniarstwo rodzinne dla pielęgniarek - zestaw 3

1. 1 Matka 3-miesięcznego niemowlęcia, zapisanego do przychodni POZ, pyta pielęgniarkę rodzinną, czy odwiedzi ją jeszcze ktoś w domu, bo położna zakończyła już swoje wizyty. Zgodnie z wykazem świadczeń gwarantowanych pielęgniarka POZ realizuje wizytę patronażową u niemowlęcia:

   A wyłącznie w pierwszym tygodniu życia dziecka B dopiero po ukończeniu przez dziecko pierwszego roku życia C w 3.-4. miesiącu życia dziecka D tylko na pisemny wniosek lekarza rodzinnego
   

   Higieja wyjaśnia

   Opieka patronażowa jest podzielona: do 6.-8. tygodnia życia wizyty patronażowe realizuje położna POZ, a pielęgniarka POZ przejmuje pałeczkę wizytą w 3.-4. miesiącu życia, oceniając rozwój dziecka, warunki opiekuńcze i realizację szczepień. Odpowiedź o pierwszym tygodniu kusi, bo wtedy rzeczywiście ktoś przychodzi - tyle że jest to położna, nie pielęgniarka.

   Podstawa: Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej - warunki realizacji wizyt patronażowych pielęgniarki POZ. · Rozwinięcie tematu

2. 2 Podczas wizyty domowej u pacjenta z wieloletnią cukrzycą typu 2 pielęgniarka ogląda stopy: skóra jest ciepła, różowa i sucha, tętno na tętnicy grzbietowej stopy dobrze wyczuwalne, ale badanie monofilamentem wykazuje zniesienie czucia dotyku. Taki obraz przemawia za stopą cukrzycową:

   A neuropatyczną B niedokrwienną C żylną D mieszaną z dominacją niedokrwienia
   

   Higieja wyjaśnia

   Stopa neuropatyczna jest ciepła i różowa, z zachowanym tętnem i suchą skórą, a kluczowym deficytem jest utrata czucia - chory nie poczuje otarcia ani ciała obcego w bucie. Stopa niedokrwienna kusi jako odpowiedź odruchowa, ale jej obraz jest odwrotny: chłodna, blada, z osłabionym lub nieobecnym tętnem. To rozróżnienie przekłada się wprost na edukację: w neuropatii chroni się stopę przed urazem, którego pacjent nie zauważy.

   Podstawa: Zalecenia kliniczne Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego - zespół stopy cukrzycowej; Gajewski P. (red.): Interna Szczeklika. Kompendium Medycyny Praktycznej, Kraków. · Rozwinięcie tematu

3. 3 Podczas wizyty pielęgniarka rodzinna dostrzega u pacjentki świeże zasinienia i uzyskuje informacje wskazujące na przemoc ze strony męża. Kobieta prosi jednak: "proszę tego nigdzie nie zgłaszać, on się zmieni". W tej sytuacji pielęgniarka:

   A musi uszanować wolę pacjentki, bo procedura wymaga jej pisemnej zgody B wszczyna procedurę "Niebieskie Karty", ponieważ nie wymaga ona zgody osoby doznającej przemocy C może jedynie przekazać pacjentce ulotkę z numerem telefonu zaufania D wszczyna procedurę tylko wtedy, gdy zgodę wyrazi inny dorosły członek rodziny
   

   Higieja wyjaśnia

   Wszczęcie procedury następuje z chwilą wypełnienia formularza i nie jest uzależnione od zgody osoby doznającej przemocy - właśnie dlatego, że osoby te, uwikłane w mechanizmy przemocy, często same chronią sprawcę. Uszanowanie prośby brzmi empatycznie, ale w praktyce zostawia pacjentkę sam na sam z zagrożeniem; rozmowę o jej obawach prowadzi się równolegle, nie zamiast procedury.

   Podstawa: Ustawa o przeciwdziałaniu przemocy domowej; rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie procedury "Niebieskie Karty". · Rozwinięcie tematu

4. 4 Córka 84-letniej podopiecznej zgłasza pielęgniarce rodzinnej, że matka "od wczoraj zupełnie się zmieniła": raz jest przytomna i rozmawia, a za chwilę nie poznaje domowników, majaczy coś o obcych ludziach w mieszkaniu, jest pobudzona, a od kilku dni oddaje cuchnący mocz. Dotychczas seniorka była w pełni sprawna umysłowo. Najwłaściwsza interpretacja i decyzja pielęgniarki to:

   A to typowy początek choroby Alzheimera - wystarczy planowa konsultacja w poradni neurologicznej za kilka tygodni B to zwykłe roztargnienie starcze, które nie wymaga żadnych działań C to prawdopodobnie reakcja na stres i wystarczy zapewnić chorej spokój oraz obserwację przez rodzinę D nagły początek i falujący przebieg zaburzeń wskazują na majaczenie, prawdopodobnie wywołane zakażeniem układu moczowego - konieczny jest pilny kontakt z lekarzem
   

   Higieja wyjaśnia

   Majaczenie rozwija się nagle, w ciągu godzin lub dni, przebiega z falującymi zaburzeniami świadomości i uwagi, a u seniorów bywa jedyną manifestacją ostrej choroby somatycznej - tu wszystko wskazuje na zakażenie układu moczowego. Otępienie kusi, bo objawy dotyczą funkcji poznawczych, ale rozwija się miesiącami i nie zaburza przytomności. Majaczenie to stan pilny, a nie temat do kolejki w poradni.

   Podstawa: Wieczorowska-Tobis K., Talarska D.: Geriatria i pielęgniarstwo geriatryczne. PZWL, Warszawa - zaburzenia świadomości u osób starszych. · Rozwinięcie tematu

5. 5 Pacjent z chorobą nowotworową otrzymuje morfinę o kontrolowanym uwalnianiu w stałych dawkach, ale kilka razy dziennie występują u niego napady silnego bólu przebijającego. Dodatkowa, ratunkowa dawka morfiny o szybkim uwalnianiu powinna wynosić około:

   A 1/2 dawki dobowej opioidu B 1/6 dawki dobowej opioidu C 1/20 dawki dobowej opioidu D tyle samo, co pojedyncza dawka leku o kontrolowanym uwalnianiu
   

   Higieja wyjaśnia

   Klasyczna reguła mówi, że dawka ratunkowa krótko działającej morfiny to około 1/6 dobowej dawki opioidu podstawowego - czyli odpowiednik jednej dawki przy podawaniu co 4 godziny. Połowa dawki dobowej groziłaby przedawkowaniem, a 1/20 byłaby nieskuteczna. Częsta potrzeba dawek ratunkowych to sygnał do weryfikacji leczenia podstawowego, o czym pielęgniarka powinna poinformować lekarza.

   Podstawa: de Walden-Gałuszko K., Kaptacz A. (red.): Pielęgniarstwo w opiece paliatywnej i hospicyjnej. PZWL, Warszawa - leczenie bólu przebijającego. · Rozwinięcie tematu

To jest wersja demonstracyjna z limitami - poza demem czeka jeszcze 25 pytań. Wykup pełny dostęp i zdaj egzamin!