Fiszki: Pielęgniarstwo epidemiologiczne - zestaw 3

1. 1 Jak wygląda dwuetapowy algorytm laboratoryjnego rozpoznawania zakażenia Clostridioides difficile Pokaż

   

   Etap 1 to test o wysokiej czułości: dehydrogenaza glutaminianowa (GDH) albo badanie genetyczne wykrywające geny toksyn. Etap 2 to test o wysokiej swoistości wykrywający wolne toksyny A i B. Wynik dodatni w obu etapach potwierdza zakażenie, wynik ujemny w obu je wyklucza, a rozbieżność rozstrzyga się badaniem genetycznym lub oceną kliniczną. Bada się wyłącznie stolec biegunkowy i nie wykonuje się badań kontrolnych po zakończeniu leczenia, bo toksyny i geny bywają wykrywalne tygodniami mimo wyleczenia.

   Podstawa: Ozorowski T.: Postępowanie w ogniskach epidemicznych powodowanych przez Clostridioides difficile, Narodowy Program Ochrony Antybiotyków; wytyczne ESCMID Rozwinięcie tematu

2. 2 Jak długo i w jakich warunkach można przechowywać mocz pobrany na badanie mikrobiologiczne Pokaż

   

   Próbka powinna trafić do pracowni w ciągu 2 godzin od pobrania. Jeżeli to niemożliwe, przechowuje się ją w temperaturze 2-8 st. C nie dłużej niż 24 godziny albo używa pojemnika z podłożem transportowym zawierającym kwas borowy. Mocz pozostawiony w cieple to hodowla, w której bakterie mnożą się co 20-30 minut, dlatego opóźniona próbka daje zawyżone miano i rozpoznanie zakażenia tam, gdzie go nie ma.

   Podstawa: Hryniewicz W., Pawlik K., Deptuła A., Wanke-Rytt M. (red.): Rekomendacje diagnostyki zakażeń układu moczowego, Narodowy Instytut Leków, Warszawa 2017 Rozwinięcie tematu

3. 3 W jakiej kolejności zdejmuje się środki ochrony indywidualnej po wyjściu od pacjenta izolowanego Pokaż

   

   Najbardziej skażone elementy zdejmuje się pierwsze: rękawice, następnie ochrona oczu (gogle lub przyłbica), potem fartuch zwijany powierzchnią zewnętrzną do środka, a na końcu, już poza salą lub w śluzie, maska albo półmaska filtrująca. Po zdjęciu rękawic i po zakończeniu całej procedury wykonuje się higienę rąk. Maskę zdejmuje się ostatnią, bo do tego momentu w powietrzu sali mogą się jeszcze utrzymywać cząstki zakaźne.

   Podstawa: Wytyczne CDC i WHO dotyczące stosowania środków ochrony indywidualnej; Heczko P.B., Wójkowska-Mach J. (red.): Zakażenia szpitalne, PZWL, Warszawa 2009 Rozwinięcie tematu

4. 4 Czym różni się dezynfekcja wysokiego stopnia od sterylizacji i kiedy wystarcza Pokaż

   

   Dezynfekcja wysokiego stopnia niszczy wszystkie formy wegetatywne bakterii, prątki, grzyby i wirusy oraz część przetrwalników, ale nie gwarantuje ich całkowitej eliminacji. Sterylizacja niszczy również spory i jest wymagana dla sprzętu krytycznego, naruszającego ciągłość tkanek. Dezynfekcja wysokiego stopnia wystarcza dla sprzętu półkrytycznego, który styka się z błonami śluzowymi lub uszkodzoną skórą, czyli między innymi dla endoskopów giętkich i sprzętu anestezjologicznego, i musi być poprzedzona dokładnym myciem oraz szczotkowaniem kanałów.

   Podstawa: Wytyczne CDC dotyczące dezynfekcji i sterylizacji w podmiotach leczniczych; klasyfikacja Spauldinga Rozwinięcie tematu

5. 5 Ile zestawów posiewów krwi i jaką objętość krwi pobiera się u dorosłego z podejrzeniem bakteriemii Pokaż

   

   Standardowo 2-3 zestawy, każdy złożony z butelki tlenowej i beztlenowej, pobrane z osobnych nakłuć żyły. Do każdej butelki wprowadza się u dorosłego 8-10 ml krwi, bo objętość jest najsilniejszym czynnikiem wpływającym na czułość badania. Przy podejrzeniu zakażenia odcewnikowego pobiera się równocześnie krew z cewnika centralnego i z żyły obwodowej, oznaczając czas pobrania obu prób.

   Podstawa: Hryniewicz W., Ozorowski T. i wsp.: Wskazania do wykonywania badań mikrobiologicznych u pacjentów hospitalizowanych, Narodowy Program Ochrony Antybiotyków Rozwinięcie tematu

To jest wersja demonstracyjna z limitami - poza demem czeka jeszcze 20 fiszek. Wykup pełny dostęp i zdaj egzamin! Mam już dostęp .