Test: Pielęgniarstwo epidemiologiczne - zestaw 2

1. 1 U 6-letniego dziecka wystąpił żywoczerwony rumień policzków przypominający ślad po uderzeniu w twarz, a po 1-2 dniach girlandowata wysypka na tułowiu i kończynach. Czynnikiem etiologicznym tej choroby (rumienia zakaźnego) jest:

   A adenowirus B wirus opryszczki pospolitej (HSV-1) C parwowirus B19 D wirus Coxsackie A16
   

   Higieja wyjaśnia

   Obraz 'spoliczkowanego dziecka' to klasyczny rumień zakaźny, czyli choroba piąta, wywoływana przez parwowirus B19 i szerząca się drogą kropelkową. Adenowirus kusi, bo też daje gorączkowe infekcje z wysypkami u dzieci, ale bez tego charakterystycznego rumienia twarzy. O parwowirusie B19 trzeba pamiętać w szpitalu z innego powodu: zakażenie ciężarnej grozi obrzękiem uogólnionym płodu, a u chorych z niedokrwistością hemolityczną wywołuje przełomy aplastyczne.

   Podstawa: Heczko P.B. (red.): Mikrobiologia. Podręcznik dla pielęgniarek, położnych i ratowników medycznych, PZWL, Warszawa 2006 (zakażenia parwowirusowe) · Rozwinięcie tematu

2. 2 Pielęgniarka zakłuła się igłą po pobraniu krwi od pacjenta. Bezpośrednio po ekspozycji powinna:

   A przemyć ranę wodą z mydłem, nie tamując krwawienia i nie wyciskając rany B silnie wycisnąć krew z rany, aby usunąć wprowadzony materiał zakaźny C przemyć ranę wysokoprocentowym alkoholem i odczekać do końca dyżuru z zgłoszeniem D założyć jałowy opatrunek uciskowy i kontynuować pracę bez przerywania procedury
   

   Higieja wyjaśnia

   Zalecane jest przemycie miejsca zakłucia bieżącą wodą z mydłem, bez wyciskania i bez stosowania środków dezynfekcyjnych na bazie alkoholu - manipulacje przy ranie nie zmniejszają ryzyka zakażenia, a mogą je zwiększyć przez miejscowy stan zapalny. Wyciskanie krwi kusi jako intuicyjne 'usuwanie wirusa', ale nie ma dowodów na jego skuteczność. Ekspozycję trzeba niezwłocznie zgłosić, bo ewentualna profilaktyka poekspozycyjna HIV jest najskuteczniejsza rozpoczęta jak najszybciej.

   Podstawa: Polskie Towarzystwo Naukowe AIDS: Zasady opieki nad osobami zakażonymi HIV - zalecenia PTN AIDS (postępowanie poekspozycyjne) · Rozwinięcie tematu

3. 3 Klasyfikacja CDC dzieli rany chirurgiczne według czystości mikrobiologicznej pola operacyjnego na kategorie:

   A jałowe, skolonizowane, zainfekowane B czyste, czyste-skażone, skażone oraz brudne/zakażone C powierzchowne, głębokie, narządowe D niepowikłane, powikłane, przewlekłe
   

   Higieja wyjaśnia

   Czterostopniowa klasyfikacja CDC (czyste, czyste-skażone, skażone, brudne/zakażone) opisuje stan mikrobiologiczny pola operacyjnego i pozwala szacować ryzyko zakażenia miejsca operowanego - od około 1-2% w ranach czystych do kilkudziesięciu procent w brudnych. Podział na powierzchowne, głębokie i narządowe kusi, ale dotyczy już rozpoznanych postaci zakażenia miejsca operowanego, a nie wyjściowej czystości rany. To dwie różne klasyfikacje i egzamin lubi je krzyżować.

   Podstawa: Fleischer M., Bober-Gheek B.: Podstawy pielęgniarstwa epidemiologicznego, Urban & Partner, Wrocław 2006 (klasyfikacja ran chirurgicznych wg CDC) · Rozwinięcie tematu

4. 4 Skuteczna izolacja pacjenta prątkującego z gruźlicą płuc wymaga pomieszczenia z wentylacją zapewniającą:

   A nadciśnienie względem otoczenia i 12 wymian powietrza na dobę B podciśnienie względem otoczenia i 12 wymian powietrza na dobę C nadciśnienie względem otoczenia i 12 wymian powietrza na godzinę D podciśnienie względem otoczenia i co najmniej 12 wymian powietrza na godzinę
   

   Higieja wyjaśnia

   Sala izolacyjna dla chorego prątkującego musi mieć ujemne ciśnienie (rekomendowane 2,5 Pa względem otoczenia), stały monitoring ciśnienia i minimum 12 wymian powietrza na godzinę - nie na dobę, bo taka wentylacja nie usuwałaby jąder kropelek z powietrza. Nadciśnienie to rozwiązanie dokładnie odwrotne, stosowane w izolacji ochronnej pacjentów w głębokiej immunosupresji. Kierunek przepływu powietrza zawsze podąża za logiką: od czystego do skażonego.

   Podstawa: Hryniewicz W., Kusza K., Ozorowski T. i in.: Strategia zapobiegania lekooporności w oddziałach intensywnej terapii, Narodowy Program Ochrony Antybiotyków, Warszawa 2013 (izolacja powietrzno-pyłowa) · Rozwinięcie tematu

5. 5 Badanie przesiewowe w kierunku nosicielstwa Streptococcus agalactiae (GBS) u kobiety w ciąży, polegające na pobraniu wymazu z pochwy i odbytnicy, wykonuje się:

   A między 28. a 30. tygodniem ciąży B między 35. a 37. tygodniem ciąży C między 38. a 40. tygodniem ciąży D w pierwszym trymestrze ciąży, przy pierwszej wizycie położniczej
   

   Higieja wyjaśnia

   Wymaz w kierunku GBS pobiera się między 35. a 37. tygodniem ciąży - na tyle blisko terminu porodu, aby wynik wiarygodnie odzwierciedlał stan kolonizacji w chwili porodu, bo nosicielstwo bywa przejściowe. Badanie wykonane w pierwszym trymestrze kusi 'zapobiegliwością', ale jego wynik do porodu traci aktualność. Dodatni wynik jest wskazaniem do okołoporodowej profilaktyki antybiotykowej, chroniącej noworodka przed inwazyjnym zakażeniem paciorkowcowym.

   Podstawa: Hryniewicz W., Ozorowski T. (red.): Rekomendacje diagnostyki, terapii i profilaktyki zakażeń w szpitalu, Narodowy Program Ochrony Antybiotyków, Warszawa 2015 (profilaktyka zakażeń Streptococcus agalactiae) · Rozwinięcie tematu

To jest wersja demonstracyjna z limitami - poza demem czeka jeszcze 25 pytań. Wykup pełny dostęp i zdaj egzamin!