Test: Pielęgniarstwo epidemiologiczne

1. 1 Zgodnie z ustawą z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, zakażenie szpitalne to zakażenie, które:

   A rozwinęło się w trakcie hospitalizacji lub do 10 dni po wypisie, niezależnie od okresu wylęgania B wystąpiło w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych, gdy choroba nie była w okresie wylęgania w chwili udzielania świadczeń albo wystąpiła po ich udzieleniu w okresie nie dłuższym niż najdłuższy okres jej wylęgania C dotyczy wyłącznie pacjentów oddziałów zabiegowych i intensywnej terapii D zostało wywołane wyłącznie przez patogen alarmowy wpisany do rejestru szpitalnego
   

   Higieja wyjaśnia

   Definicja ustawowa opiera się na związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i na okresie wylęgania, a nie na sztywnej liczbie dni po wypisie. Kusi odpowiedź z '10 dniami', bo w praktyce oddziałowej krążą różne umowne granice czasowe - ale ustawa mówi o najdłuższym okresie wylęgania danej choroby. Zakażenie szpitalne może dotyczyć każdego oddziału i każdego drobnoustroju, nie tylko alarmowego.

   Podstawa: Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, art. 2 (definicja zakażenia szpitalnego) · Rozwinięcie tematu

2. 2 U pacjenta z biegunką o etiologii Clostridioides difficile skuteczne usunięcie spor z rąk personelu zapewnia:

   A dezynfekcja rąk preparatem alkoholowym B odkażanie rąk preparatem alkoholowym wzbogaconym o chlorheksydynę C mycie rąk wodą z mydłem D samo stosowanie rękawiczek, bez higieny rąk po ich zdjęciu
   

   Higieja wyjaśnia

   Spory Clostridioides difficile są oporne na alkohol, więc preparaty alkoholowe ich nie niszczą - spory trzeba mechanicznie spłukać wodą z mydłem. Odpowiedź z preparatem alkoholowym kusi, bo w każdej innej sytuacji to on jest złotym standardem higieny rąk. Rękawiczki ograniczają kontaminację, ale nigdy nie zastępują higieny rąk po ich zdjęciu.

   Podstawa: Ozorowski T.: Postępowanie w ogniskach epidemicznych powodowanych przez Clostridioides difficile, Narodowy Program Ochrony Antybiotyków, www.antybiotyki.edu.pl · Rozwinięcie tematu

3. 3 Izolacji powietrzno-pyłowej, z umieszczeniem pacjenta w sali z ujemnym ciśnieniem, wymagają choroby takie jak:

   A gruźlica płuc, odra, ospa wietrzna B grypa, krztusiec, zakażenie meningokokowe C salmonelloza, czerwonka, WZW typu A D świerzb, wszawica, róża
   

   Higieja wyjaśnia

   Drogą powietrzno-pyłową (jądra kropelek poniżej 5 mikrometrów, długo unoszące się w powietrzu) szerzą się gruźlica, odra i ospa wietrzna - stąd wymóg sali z podciśnieniem i maski filtrującej dla personelu. Zestaw z grypą i meningokokami kusi najbardziej, ale to izolacja kropelkowa: duże krople opadają w promieniu 1-2 metrów i podciśnienie nie jest wymagane. Choroby przewodu pokarmowego i pasożytnicze skóry wymagają izolacji kontaktowej.

   Podstawa: Stowarzyszenie Epidemiologii Szpitalnej, Polskie Stowarzyszenie Pielęgniarek Epidemiologicznych: Zalecenia izolacji chorych w trakcie hospitalizacji, 2017 · Rozwinięcie tematu

4. 4 Ryzyko zakażenia pracownika medycznego po przezskórnej ekspozycji na krew pacjenta (zakłucie igłą ze światłem) jest NAJWYŻSZE w przypadku wirusa:

   A HIV B HCV C HAV D HBV
   

   Higieja wyjaśnia

   Szacunkowe ryzyko serokonwersji po zakłuciu wynosi dla HBV (u osoby nieuodpornionej) nawet do około 30%, dla HCV około 3%, a dla HIV około 0,3% - łatwa do zapamiętania kaskada 30/3/0,3. HIV kusi jako wirus najbardziej medialny, ale to HBV jest najbardziej zakaźny krwiopochodnie. HAV szerzy się drogą pokarmową, nie przez zakłucie. Dlatego szczepienie przeciw WZW B jest podstawą profilaktyki u personelu.

   Podstawa: Fleischer M., Bober-Gheek B.: Podstawy pielęgniarstwa epidemiologicznego, Urban & Partner, Wrocław 2006, rozdział o zakażeniach krwiopochodnych i ekspozycji zawodowej · Rozwinięcie tematu

5. 5 Zgodnie z klasyfikacją Spauldinga narzędzia chirurgiczne, które naruszają ciągłość tkanek i kontaktują się z jałowymi jamami ciała, zaliczamy do sprzętu:

   A niekrytycznego, wymagającego mycia i dezynfekcji niskiego poziomu B półkrytycznego, wymagającego dezynfekcji wysokiego poziomu C krytycznego, wymagającego sterylizacji D niesklasyfikowanego, dekontaminowanego według decyzji użytkownika
   

   Higieja wyjaśnia

   Sprzęt krytyczny to ten, który przełamuje bariery ochronne organizmu i ma kontakt z jałowymi tkankami - musi być jałowy, czyli sterylizowany. Dezynfekcja wysokiego poziomu kusi, ale jest zarezerwowana dla sprzętu półkrytycznego, kontaktującego się z błonami śluzowymi (np. endoskopy giętkie). Termometr czy mankiet do ciśnienia to sprzęt niekrytyczny.

   Podstawa: Pawińska A. (red.): Profilaktyka zakażeń szpitalnych - bezpieczeństwo środowiska szpitalnego, Alfa-Medica Press, Bielsko-Biała 2011 (klasyfikacja Spauldinga) · Rozwinięcie tematu

To jest wersja demonstracyjna z limitami - poza demem czeka jeszcze 25 pytań. Wykup pełny dostęp i zdaj egzamin!