Test: Pielęgniarstwo onkologiczne - zestaw 3

1. 1 Podczas przenoszenia worka z cyklofosfamidem doszło do rozlania leku na podłogę sali chorych. Pielęgniarka powinna:

   A przetrzeć podłogę suchą ligniną, zebrać ją do worka na odpady komunalne i przewietrzyć salę, nie przerywając pracy pozostałego personelu B oznaczyć i odgrodzić skażone miejsce, założyć pełne środki ochrony indywidualnej i usunąć rozlany lek zestawem do neutralizacji, zbierając skażenie od obrzeży ku środkowi C obficie spłukać podłogę ciepłą wodą z detergentem, przewietrzyć salę i dopiero potem powiadomić pielęgniarkę oddziałową o zdarzeniu D pozostawić skażone miejsce bez zabezpieczenia do czasu przyjścia ekipy sprzątającej i ograniczyć się do poinformowania pielęgniarki oddziałowej oraz odnotowania zdarzenia w raporcie
   

   Higieja wyjaśnia

   Rozlanie cytostatyku traktuje się jak skażenie substancją niebezpieczną: miejsce trzeba natychmiast oznaczyć i ograniczyć do niego dostęp, założyć fartuch ochronny, podwójne rękawice, maskę i okulary, a lek zebrać materiałem chłonnym z zestawu awaryjnego, zawsze od zewnątrz do środka, żeby nie powiększać obszaru skażenia. Zebrany materiał trafia do odpadów niebezpiecznych, nie komunalnych. Wycieranie na sucho i spłukiwanie wodą tylko rozprowadzają lek i uwalniają aerozol.

   Podstawa: Koper A. (red.): Pielęgniarstwo onkologiczne, PZWL, Warszawa 2020, rozdział o bezpieczeństwie pracy z cytostatykami; przepisy bhp przy stosowaniu leków cytostatycznych · Rozwinięcie tematu

2. 2 Chory po pierwszym wlewie oksaliplatyny skarży się na drętwienie i bolesne mrowienie palców rąk, nasilające się przy sięganiu po zimne przedmioty. Prawidłowa reakcja pielęgniarki to:

   A podanie leku przeciwhistaminowego i wstrzymanie wlewu, ponieważ są to objawy reakcji uczuleniowej na oksaliplatynę B zalecenie zimnych okładów na dłonie i stopy w celu zmniejszenia mrowienia oraz picia dobrze schłodzonych napojów, które mają złagodzić parestezje wokół ust i gardła po zakończeniu wlewu C wyjaśnienie, że to typowa dla oksaliplatyny neuropatia obwodowa, i pouczenie chorego, by unikał zimna: zimnych napojów, mroźnego powietrza i dotykania chłodnych przedmiotów D zapewnienie chorego, że objaw jest niegroźny, ustąpi samoistnie i nie wymaga zgłaszania przed kolejnymi cyklami leczenia
   

   Higieja wyjaśnia

   Oksaliplatyna wywołuje charakterystyczną neuropatię z nadwrażliwością na zimno: parestezje rąk, stóp i okolicy ust prowokuje kontakt z chłodem, dlatego chory dostaje wprost zalecenie picia napojów o temperaturze pokojowej, noszenia rękawiczek i unikania zimnego powietrza. Objawy trzeba zgłaszać przed każdym kolejnym cyklem, bo narastająca neuropatia jest wskazaniem do modyfikacji dawki. Zimne okłady to dokładnie ten bodziec, którego chory ma unikać.

   Podstawa: Koper A. (red.): Pielęgniarstwo onkologiczne, PZWL, Warszawa 2020, rozdział o powikłaniach leczenia systemowego; ChPL oksaliplatyny · Rozwinięcie tematu

3. 3 W 6. dobie po laparotomii z powodu raka jajnika chora poczuła w ranie "pęknięcie"; z rany sączy się obfita surowiczo-krwista treść, a między rozeszłymi się brzegami widać pętle jelit. Pielęgniarka w pierwszej kolejności powinna:

   A delikatnie odprowadzić pętle jelit do jamy brzusznej, zbliżyć brzegi rany plastrami i szczelnie zabandażować brzuch szeroką opaską elastyczną, a następnie powiadomić lekarza B posadzić chorą z opuszczonymi nogami i podać jej ciepły słodki napój do czasu przybycia lekarza, aby zapobiec zasłabnięciu C przemyć trzewia wodą utlenioną, osuszyć jałowymi gazikami i założyć suchy opatrunek uciskowy, pozostawiając chorą w pozycji półwysokiej D ułożyć chorą na plecach ze zgiętymi kończynami dolnymi, pokryć trzewia jałowym opatrunkiem zwilżonym 0,9% NaCl, wstrzymać podaż doustną i natychmiast wezwać lekarza
   

   Higieja wyjaśnia

   Wytrzewienie jest powikłaniem chirurgicznym wymagającym pilnej reoperacji. Do czasu przybycia lekarza zadaniem pielęgniarki jest zmniejszenie napięcia powłok (pozycja na plecach ze zgiętymi kolanami), ochrona trzewi jałowym, wilgotnym opatrunkiem, wstrzymanie karmienia i pojenia oraz przygotowanie chorej do zabiegu. Odprowadzanie jelit na oddziale i stosowanie środków odkażających na trzewia to działania szkodliwe. Na ewentrację najbardziej narażeni są chorzy niedożywieni, otyli, w wieku podeszłym oraz po wcześniejszej chemio- lub radioterapii.

   Podstawa: Walewska E. (red.): Podstawy pielęgniarstwa chirurgicznego, PZWL, Warszawa 2012, rozdział o powikłaniach okresu pooperacyjnego · Rozwinięcie tematu

4. 4 U chorego w trakcie chemioterapii liczba płytek krwi wynosi 18 tys./ul. Planując opiekę, pielęgniarka powinna:

   A zwiększyć liczbę wstrzyknięć domięśniowych kosztem dożylnych, aby oszczędzać żyły obwodowe chorego przed kolejnymi cyklami chemioterapii B zalecić choremu golenie maszynką klasyczną z ostrzem oraz energiczne szczotkowanie zębów twardą szczoteczką, aby utrzymać higienę jamy ustnej i zapobiec zapaleniu dziąseł w okresie neutropenii C mierzyć temperaturę w odbytnicy co cztery godziny jako metodę najdokładniejszą u chorego zagrożonego gorączką neutropeniczną D zrezygnować z iniekcji domięśniowych i pomiaru temperatury w odbycie, zalecić miękką szczoteczkę i golarkę elektryczną oraz obserwować chorego w kierunku wybroczyn, krwawień z nosa i dziąseł
   

   Higieja wyjaśnia

   Przy głębokiej małopłytkowości każde przerwanie ciągłości tkanek grozi przedłużonym krwawieniem lub krwiakiem, dlatego odstępuje się od wstrzyknięć domięśniowych, pomiarów doodbytniczych, czopków i zabiegów drażniących śluzówki. Chorego uczy się delikatnej higieny jamy ustnej i zgłaszania wybroczyn, krwawień oraz ciemnych stolców. Uważna obserwacja jest tu tańsza niż leczenie krwotoku, a przetoczenie koncentratu krwinek płytkowych zleca lekarz na podstawie morfologii i objawów.

   Podstawa: Koper A. (red.): Pielęgniarstwo onkologiczne, PZWL, Warszawa 2020, rozdział o powikłaniach hematologicznych leczenia przeciwnowotworowego · Rozwinięcie tematu

5. 5 U chorego w okresie agonii słychać głośny, bulgoczący oddech spowodowany zaleganiem wydzieliny w gardle. Rodzina jest przerażona, że chory się dusi. Prawidłowe postępowanie pielęgniarki to:

   A ułożenie chorego na boku z lekko uniesionym wezgłowiem, podanie na zlecenie leku antycholinergicznego zmniejszającego wydzielanie i spokojne wyjaśnienie rodzinie, że objaw nie oznacza duszenia się B wielokrotne głębokie odsysanie wydzieliny z gardła i tchawicy aż do całkowitego ustąpienia odgłosu, powtarzane przy każdym nawrocie rzężeń w obecności zaniepokojonej rodziny, nawet u chorego nieprzytomnego C ułożenie chorego płasko na plecach i podanie mu płynów doustnie w celu rozrzedzenia zalegającej wydzieliny D podanie leku wykrztuśnego i rozpoczęcie oklepywania klatki piersiowej z drenażem ułożeniowym
   

   Higieja wyjaśnia

   Rzężenia przedśmiertne powstają, gdy słabnący odruch połykania nie usuwa zalegającej w gardle wydzieliny. Chory nieprzytomny zwykle ich nie odczuwa, cierpi natomiast rodzina, dlatego rozmowa z bliskimi jest tu równie ważna jak sama pielęgnacja. Pomagają ułożenie na boku, ograniczenie nawadniania i leki antycholinergiczne podane wcześnie, zanim wydzieliny nagromadzi się dużo. Głębokie odsysanie zwykle tylko drażni śluzówki i nasila wydzielanie.

   Podstawa: de Walden-Gałuszko K., Kaptacz A. (red.): Pielęgniarstwo opieki paliatywnej, PZWL, Warszawa 2017, rozdział o opiece w okresie umierania · Rozwinięcie tematu

To jest wersja demonstracyjna z limitami - poza demem czeka jeszcze 25 pytań. Wykup pełny dostęp i zdaj egzamin! Mam już dostęp .