Test: Pielęgniarstwo operacyjne - zestaw 2

1. 1 Trzy tygodnie po cholecystektomii pacjentka zgłasza się z ropną wydzieliną z rany. Ten przypadek mieści się jeszcze w oknie czasowym rozpoznania zakażenia miejsca operowanego, które wynosi:

   A 14 dni od zabiegu, niezależnie od jego rodzaju B 30 dni od zabiegu, a przy wszczepieniu implantu - 12 miesięcy C 6 tygodni od zabiegu, a przy implantach - 6 miesięcy D czas nieograniczony, dopóki rana pozostaje niewygojona
   

   Higieja wyjaśnia

   Kryterium czasowe rozpoznania zakażenia miejsca operowanego to 30 dni od zabiegu, a przy operacjach z wszczepieniem ciała obcego (proteza, siatka, implant) okres obserwacji wydłuża się do roku, bo drobnoustroje bytujące na biomateriale potrafią ujawnić się bardzo późno. Duża część infekcji wychodzi na jaw dopiero po wypisie - dlatego liczy się kalendarz, nie miejsce pobytu pacjenta. Uwaga na nowsze źródła: CDC od 2017 r. przyjmuje dla operacji z implantem okres 90 dni, natomiast definicja 12 miesięcy pochodzi z klasycznej literatury polskiej i to ona obowiązuje w przypisanym podręczniku.

   Podstawa: Szmidt J., Kużdżał J. (red.): Podstawy chirurgii. Wyd. Medycyna Praktyczna, Kraków 2009, rozdz. o zakażeniach chirurgicznych · Rozwinięcie tematu

2. 2 Najczęstszą przyczyną bólu barków, na który pacjenci skarżą się po zabiegach laparoskopowych, jest:

   A ułożenie kończyn górnych wzdłuż tułowia podczas zabiegu B uszkodzenie splotu ramiennego przez pasy mocujące C drażnienie przepony przez resztkowy dwutlenek węgla i ból przeniesiony wzdłuż nerwu przeponowego D mikrouraz stawu barkowego przy przekładaniu pacjenta na wózek
   

   Higieja wyjaśnia

   Gaz pozostały po odmie otrzewnowej unosi się pod kopuły przepony i drażni otrzewną przeponową, a ból przewodzony nerwem przeponowym rzutuje do barku - to klasyczny ból przeniesiony, znany też z drażnienia przepony krwią. Objaw jest niegroźny i ustępuje w ciągu 1-2 dni, ale nieuprzedzony pacjent potrafi z jego powodu podejrzewać zawał. Dlatego pod koniec zabiegu gaz usuwa się z jamy otrzewnej możliwie dokładnie.

   Podstawa: Kostewicz W. (red.): Chirurgia laparoskopowa. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2002 · Rozwinięcie tematu

3. 3 Rowerzysta bez kasku uderzył skronią o krawężnik; po kilku godzinach pozornie dobrego kontaktu (przerwa jasna) gwałtownie narastają zaburzenia świadomości i anizokoria. Taki przebieg jest typowy dla krwiaka:

   A nadtwardówkowego B podtwardówkowego ostrego C wewnątrzkomorowego D podpajęczynówkowego
   

   Higieja wyjaśnia

   Krwiak nadtwardówkowy gromadzi się nad oponą twardą, od strony kości, typowo po złamaniu łuski kości skroniowej z rozerwaniem tętnicy oponowej środkowej - krwawienie tętnicze narasta szybko, stąd klasyczna przerwa jasna, nagłe załamanie stanu chorego i konieczność pilnej trepanacji. Krwiak podtwardówkowy leży głębiej, pod oponą twardą, i częściej ma źródło żylne, więc rzadko daje tak podręcznikową sekwencję objawów.

   Podstawa: Ząbek M. (red.): Zarys neurochirurgii. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999 · Rozwinięcie tematu

4. 4 Wszczepienie mechanicznej zastawki serca wiąże się dla pacjenta z koniecznością:

   A planowej wymiany zastawki co 5 lat B stałego przyjmowania leków immunosupresyjnych C unikania wysiłku fizycznego do końca życia D przewlekłego, dożywotniego leczenia przeciwkrzepliwego
   

   Higieja wyjaśnia

   Zastawka mechaniczna jest bardzo trwała, ale jej powierzchnia sprzyja wykrzepianiu, więc pacjent do końca życia przyjmuje antykoagulant i kontroluje INR. To właśnie odróżnia ją od zastawki biologicznej, która nie wymaga przewlekłej antykoagulacji, za to zużywa się szybciej - dlatego biologiczne wszczepia się raczej osobom starszym oraz tym, u których leczenie przeciwkrzepliwe jest przeciwwskazane. Immunosupresja dotyczy przeszczepów narządów, nie protez zastawkowych.

   Podstawa: Luce-Wunderle G., Debrand-Passard A. (red.): Pielęgniarstwo operacyjne. Wyd. Elsevier Urban & Partner, Wrocław 2010, rozdz. kardiochirurgiczny · Rozwinięcie tematu

5. 5 Usunięcie jądra z powodu podejrzenia nowotworu złośliwego wykonuje się:

   A przez nacięcie moszny, bo to najkrótsza droga do jądra B z dostępu przez kanał pachwinowy, z wysokim zaopatrzeniem powrózka nasiennego C wyłącznie metodą laparoskopową D przez nakłucie i biopsję gruboigłową, a jądro pozostawia się
   

   Higieja wyjaśnia

   Orchidektomię z powodu guza jądra prowadzi się przez kanał pachwinowy, z zaopatrzeniem powrózka na wysokości pierścienia głębokiego. Nacięcie moszny, choć anatomicznie kuszące, jest błędem - narusza naturalne granice spływu chłonki i grozi wszczepami nowotworu w ścianę moszny. Z tego samego powodu przy podejrzeniu guza nie wykonuje się przezmosznowej biopsji.

   Podstawa: Czarnecka Z., Malińska W.: Instrumentarium i przebieg zabiegów w chirurgii, ginekologii i urologii. Wyd. Makmed, Lublin 2009 · Rozwinięcie tematu

To jest wersja demonstracyjna z limitami - poza demem czeka jeszcze 25 pytań. Wykup pełny dostęp i zdaj egzamin!