Test: Pielęgniarstwo opieki długoterminowej - zestaw 2

1. 1 Skierowanie do zakładu opiekuńczo-leczniczego lub pielęgnacyjno-opiekuńczego wydaje:

   A pielęgniarka opieki długoterminowej domowej B pracownik socjalny ośrodka pomocy społecznej C lekarz ubezpieczenia zdrowotnego D dyrektor zakładu opiekuńczo-leczniczego
   

   Higieja wyjaśnia

   Skierowanie do ZOL/ZPO wydaje lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, a do wniosku dołącza się wywiad pielęgniarski i zaświadczenie lekarskie oraz kartę oceny w skali Barthel. Pracownik socjalny kusi przez skojarzenie z domem pomocy społecznej, ale DPS to droga administracyjna przez gminę, a ZOL to świadczenie zdrowotne - i tu decyduje lekarz.

   Podstawa: Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 25 czerwca 2012 r. w sprawie kierowania do zakładów opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych (Dz.U. 2012 poz. 731) · Rozwinięcie tematu

2. 2 Narodowy Fundusz Zdrowia finansuje w zakładzie opiekuńczo-leczniczym wyłącznie:

   A świadczenia zdrowotne B zakwaterowanie i wyżywienie pacjenta C całość kosztów pobytu pacjenta D świadczenia zdrowotne oraz wyżywienie
   

   Higieja wyjaśnia

   W ZOL i ZPO ze środków publicznych finansowane są świadczenia zdrowotne, natomiast koszty wyżywienia i zakwaterowania ponosi pacjent. Miesięczną opłatę ustala się do wysokości 250% najniższej emerytury, ale nie więcej niż 70% miesięcznego dochodu pacjenta. Odpowiedź o całości kosztów kusi przez analogię do szpitala, jednak zakład opiekuńczy szpitalem nie jest.

   Podstawa: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, art. 18; Kędziora-Kornatowska K., Muszalik M., Skolmowska E. (red.): Pielęgniarstwo w opiece długoterminowej, PZWL, Warszawa 2010 · Rozwinięcie tematu

3. 3 Pacjentka zgłasza mimowolne popuszczanie niewielkich ilości moczu podczas kaszlu, kichania i wstawania z krzesła, bez uczucia parcia. Obraz ten odpowiada nietrzymaniu moczu typu:

   A naglącego B wysiłkowego C z przepełnienia D pozazwieraczowego
   

   Higieja wyjaśnia

   Wyciek moczu przy wzroście ciśnienia w jamie brzusznej (kaszel, kichanie, dźwiganie), bez poprzedzającego parcia, to klasyczne wysiłkowe nietrzymanie moczu, związane z niewydolnością aparatu zwieraczowego i mięśni dna miednicy. Nietrzymanie naglące kusi, bo jest równie częste u kobiet w podeszłym wieku, ale jego istotą jest gwałtowne, niemożliwe do opanowania parcie. Rozróżnienie ma znaczenie praktyczne, bo wysiłkowe NM dobrze odpowiada na trening mięśni dna miednicy.

   Podstawa: Kędziora-Kornatowska K., Muszalik M., Skolmowska E. (red.): Pielęgniarstwo w opiece długoterminowej, PZWL, Warszawa 2010, rozdz. o nietrzymaniu moczu · Rozwinięcie tematu

4. 4 Pacjent po udarze niedokrwiennym mózgu ma niedowład połowiczy prawostronny i afazję. Ognisko udarowe znajduje się najprawdopodobniej w:

   A pniu mózgu B móżdżku C prawej półkuli mózgu D lewej półkuli mózgu
   

   Higieja wyjaśnia

   Drogi ruchowe krzyżują się, więc niedowład prawostronny wskazuje na uszkodzenie półkuli lewej - a właśnie w niej u zdecydowanej większości ludzi leżą ośrodki mowy (Broki i Wernickego). Prawa półkula kusi przez proste skojarzenie strony niedowładu ze stroną uszkodzenia, ale w neurologii obowiązuje zasada skrzyżowania. Po udarze prawej półkuli częściej zobaczymy zespół zaniedbywania, nie afazję.

   Podstawa: Jaracz K., Kozubski W. (red.): Pielęgniarstwo neurologiczne, PZWL, Warszawa, rozdz. o udarze mózgu i afazji · Rozwinięcie tematu

5. 5 Jedną z podstawowych zasad leczenia bólu przewlekłego według drabiny analgetycznej WHO jest podawanie analgetyków:

   A wyłącznie doraźnie, na żądanie chorego B w stałych odstępach czasu, według zegara C zawsze drogą dożylną, dla pewności wchłaniania D naprzemiennie z placebo, dla oceny nasilenia bólu
   

   Higieja wyjaśnia

   W bólu przewlekłym leki podaje się regularnie, w stałych odstępach wynikających z czasu działania preparatu, tak aby kolejna dawka wyprzedzała nawrót bólu; dawki ratunkowe dodaje się na ból przebijający. Podawanie wyłącznie na żądanie kusi pozorną oszczędnością, ale skazuje chorego na huśtawkę bólu i lęku. Preferowana droga podania jest przy tym doustna, nie dożylna.

   Podstawa: de Walden-Gałuszko K. (red.): Podstawy opieki paliatywnej, PZWL, Warszawa, rozdz. o leczeniu bólu · Rozwinięcie tematu

To jest wersja demonstracyjna z limitami - poza demem czeka jeszcze 25 pytań. Wykup pełny dostęp i zdaj egzamin!