Test: Pielęgniarstwo opieki paliatywnej - zestaw 2

1. 1 Zgodnie z definicją Międzynarodowego Towarzystwa Badania Bólu (IASP) ból to:

   A reakcja czysto fizjologiczna, zawsze proporcjonalna do rozległości uszkodzenia tkanek B objaw występujący wyłącznie przy potwierdzonym badaniami uszkodzeniu tkanek C nieprzyjemne doznanie zmysłowe i emocjonalne, związane z rzeczywistym lub potencjalnym uszkodzeniem tkanek D doznanie wyłącznie psychiczne, niezależne od stanu tkanek
   

   Higieja wyjaśnia

   Definicja IASP celowo łączy dwa wymiary: zmysłowy i emocjonalny, i dopuszcza ból bez uchwytnego uszkodzenia tkanek. Dystraktor o potwierdzonym uszkodzeniu kusi, bo brzmi obiektywnie, ale prowadzi do najgorszego błędu w praktyce: podważania bólu, którego nie widać w wynikach. Obowiązuje zasada, że ból jest tym, co chory opisuje, a nie tym, co personel uzna za uzasadnione.

   Podstawa: Kaptacz I., Wiśniewski M.: Ból w chorobie nowotworowej [W:] de Walden-Gałuszko K., Kaptacz A. (red.): Pielęgniarstwo opieki paliatywnej, PZWL, Warszawa 2017 · Rozwinięcie tematu

2. 2 Depresja oddechowa, najgroźniejsze powikłanie leczenia opioidami, objawia się:

   A zwolnieniem częstości oddechów, spadkiem saturacji oraz narastającą sennością z trudnym wybudzaniem B przyspieszeniem oddechu i wzrostem saturacji C przyspieszeniem oddechu z pobudzeniem psychoruchowym D głębokim, przyspieszonym oddechem z zaczerwienieniem twarzy
   

   Higieja wyjaśnia

   Opioidy hamują ośrodek oddechowy, więc obraz to bradypnoe, spadek SpO2, sedacja aż do śpiączki, często szpilkowate źrenice. Tachypnoe kusi, bo kojarzy się z niewydolnością oddechową, ale tu mechanizm jest odwrotny: oddech gaśnie, a nie przyspiesza. Przy prawidłowym miareczkowaniu dawek do bólu powikłanie to występuje rzadko, bo ból jest naturalnym antagonistą depresji oddechowej.

   Podstawa: Kaptacz I., Wiśniewski M.: Ból w chorobie nowotworowej [W:] de Walden-Gałuszko K., Kaptacz A. (red.): Pielęgniarstwo opieki paliatywnej, PZWL, Warszawa 2017 · Rozwinięcie tematu

3. 3 Które drogi podania leków przeciwbólowych są preferowane w opiece paliatywnej?

   A domięśniowa, doodbytnicza i dordzeniowa B doustna, przezskórna, podskórna i dożylna C wyłącznie dożylna, jako najszybsza D domięśniowa i wziewna
   

   Higieja wyjaśnia

   Zaczyna się od drogi doustnej jako najprostszej i najmniej obciążającej, a gdy zawodzi, wybiera się przezskórną, podskórną lub dożylną. Droga domięśniowa kusi rutyną ze szpitalnych oddziałów, ale w opiece paliatywnej jest niezalecana: bolesna, o zmiennym wchłanianiu, a u wyniszczonego chorego masa mięśniowa bywa symboliczna.

   Podstawa: Kaptacz I., Wiśniewski M.: Ból w chorobie nowotworowej [W:] de Walden-Gałuszko K., Kaptacz A. (red.): Pielęgniarstwo opieki paliatywnej, PZWL, Warszawa 2017 · Rozwinięcie tematu

4. 4 Podstawą farmakologicznego leczenia wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego u chorego z przerzutami do mózgu jest stosowanie:

   A dużych dawek silnych opioidów B antybiotyków o szerokim spektrum działania C leków z II szczebla drabiny analgetycznej w połączeniu z NLPZ D glikokortykosteroidów oraz leków osmotycznie czynnych
   

   Higieja wyjaśnia

   Deksametazon zmniejsza obrzęk wokół guza i często w ciągu doby łagodzi ból głowy, nudności i objawy ogniskowe; w razie potrzeby dołącza się leki osmotycznie czynne, np. mannitol. Opioidy kuszą, bo dominuje ból głowy, ale nie usuwają jego przyczyny, a nasilając hipowentylację mogą ciasnotę śródczaszkową wręcz pogłębić.

   Podstawa: de Walden-Gałuszko K. (red.): Podstawy opieki paliatywnej, PZWL, Warszawa 2004, rozdz. o objawach neurologicznych · Rozwinięcie tematu

5. 5 Zgodnie z warunkami realizacji świadczeń gwarantowanych choremu objętemu hospicjum domowym przysługują wizyty personelu z częstotliwością co najmniej:

   A 1 wizyta pielęgniarki w miesiącu i 1 porada lekarska na kwartał B 2 wizyty pielęgniarki w tygodniu i 2 porady lekarskie w miesiącu C 1 wizyta pielęgniarki dziennie i 1 porada lekarska w tygodniu D wizyty wyłącznie na wezwanie rodziny, bez ustalonego minimum
   

   Higieja wyjaśnia

   Rozporządzenie określa minimum: wizyty pielęgniarskie nie rzadziej niż 2 razy w tygodniu, porady lekarskie nie rzadziej niż 2 razy w miesiącu, zawsze w zależności od potrzeb chorego. To dolna granica, nie norma docelowa - u chorego w okresie umierania wizyty planuje się częściej. Warunkiem objęcia opieką jest skierowanie i zgoda pacjenta.

   Podstawa: Rozporządzenie MZ z 29.10.2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki paliatywnej i hospicyjnej (Dz.U. poz. 1347 ze zm.) · Rozwinięcie tematu

To jest wersja demonstracyjna z limitami - poza demem czeka jeszcze 25 pytań. Wykup pełny dostęp i zdaj egzamin!