Test: Pielęgniarstwo pediatryczne - zestaw 3

1. 1 Kilka godzin po urodzeniu pielęgniarka zauważa u noworodka obfitą, pienistą wydzielinę w jamie ustnej, a przy próbie odessania dziecko krztusi się i sinieje. Zbliża się pora pierwszego karmienia. Właściwa decyzja to:

   A nakarmić noworodka niewielką ilością przegotowanej wody i obserwować, czy objawy ustąpią B wstrzymać karmienie, ułożyć dziecko z uniesioną górną połową ciała, odsysać wydzielinę i pilnie zgłosić lekarzowi podejrzenie zarośnięcia przełyku C przystawić dziecko do piersi, bo pokarm matki jest bezpieczniejszy niż woda D podać pierwszą porcję mleka przez smoczek o mniejszym przepływie
   

   Higieja wyjaśnia

   Pieniąca się ślina, którą noworodek stale odkrztusza, oraz krztuszenie z sinicą to klasyczne sygnały zarośnięcia przełyku - pokarm nie ma dokąd spłynąć i każda próba karmienia grozi zachłyśnięciem oraz zachłystowym zapaleniem płuc. Dlatego dziecka nie wolno karmić w ogóle, także wodą, która kusi jako pozornie bezpieczna próba. Rozpoznanie potwierdza zatrzymanie się cewnika wprowadzanego do żołądka.

   Podstawa: Twarduś K., Perek M. (red.), Opieka nad dzieckiem w wybranych chorobach chirurgicznych, PZWL, Warszawa 2014 - rozdział o wadach przełyku · Rozwinięcie tematu

2. 2 13-letni chłopiec budzi się w nocy z bardzo silnym bólem jądra, któremu towarzyszą nudności; moszna po tej stronie jest obrzęknięta i zaczerwieniona. Rodzice dzwonią do przychodni z pytaniem, co robić. Prawidłowa porada brzmi:

   A zastosować zimny okład i zgłosić się rano do lekarza rodzinnego B podać lek przeciwbólowy i obserwować dziecko do południa C objawy są typowe dla infekcji i wystarczy antybiotyk od pediatry D natychmiast jechać na chirurgiczną izbę przyjęć, bo taki obraz odpowiada skrętowi jądra i liczy się każda godzina
   

   Higieja wyjaśnia

   Nagły, silny ból jądra z nudnościami u nastolatka to skręt jądra, dopóki nie udowodni się inaczej - niedokrwiona gonada obumiera w ciągu kilku godzin, a największe szanse na jej uratowanie daje operacja wykonana do około 6 godzin od początku objawów. Odkładanie diagnostyki do rana, kuszące przy nocnym początku dolegliwości, jest najczęstszą przyczyną utraty jądra.

   Podstawa: Twarduś K., Perek M. (red.), Opieka nad dzieckiem w wybranych chorobach chirurgicznych, PZWL, Warszawa 2014 - rozdział o ostrych schorzeniach moszny · Rozwinięcie tematu

3. 3 U 9-letniego chłopca, dwa tygodnie po przebytej infekcji, narasta symetryczne osłabienie kończyn dolnych, które zaczyna obejmować także ręce; lekarz podejrzewa zespół Guillaina-Barrego. Priorytetem obserwacji pielęgniarskiej u tego dziecka jest:

   A wydolność oddechowa i sprawność połykania, bo porażenie może objąć mięśnie oddechowe i opuszkowe B dobowa zbiórka moczu w kierunku białkomoczu C kontrola glikemii przed każdym posiłkiem D pomiar obwodu głowy raz na dobę
   

   Higieja wyjaśnia

   W zespole Guillaina-Barrego niedowład wstępuje od kończyn dolnych ku górze i może zająć mięśnie oddechowe oraz unerwienie opuszkowe, dlatego o życiu dziecka decyduje wychwycenie narastającej duszności, słabnącego kaszlu i krztuszenia się przy piciu. Choroba bywa lekceważona, bo dziecko na początku wygląda dobrze - a od pierwszych zaburzeń połykania do konieczności wentylacji potrafi minąć bardzo niewiele czasu.

   Podstawa: Cepuch G., Perek M. (red.), Modele opieki pielęgniarskiej nad dzieckiem z chorobą ostrą i zagrażającą życiu, PZWL, Warszawa 2012 - rozdział o chorobach układu nerwowego · Rozwinięcie tematu

4. 4 2,5-letnia dziewczynka w trzecim tygodniu hospitalizacji, początkowo rozpaczliwie płacząca za mamą, teraz sprawia wrażenie spokojnej: bawi się sama, a podczas odwiedzin odwraca się od matki i nie reaguje na jej wyjście. Pielęgniarka powinna ocenić to zachowanie jako:

   A prawidłową adaptację do oddziału, która nie wymaga żadnych działań B cechy nadpobudliwości psychoruchowej C fazę zobojętnienia choroby szpitalnej - najgłębsze stadium reakcji na rozłąkę, wymagające zwiększenia kontaktu z rodzicami D typowy dla tego wieku negatywizm, który minie samoistnie
   

   Higieja wyjaśnia

   Choroba szpitalna przebiega w trzech fazach: protestu z gwałtownym płaczem, rozpaczy z apatią oraz zobojętnienia, w którym dziecko pozornie się uspokaja, ale zrywa więź emocjonalną i traktuje rodziców jak obcych. Właśnie ta pozorna "grzeczność" jest najbardziej myląca - personel chętnie odczytuje ją jako adaptację, podczas gdy jest sygnałem najgłębszego zaburzenia. Postępowaniem z wyboru jest maksymalne włączenie rodziców w opiekę.

   Podstawa: Pawlaczyk B. (red.), Pielęgniarstwo pediatryczne, PZWL, Warszawa 2007 - rozdział o hospitalizacji dziecka · Rozwinięcie tematu

5. 5 Pielęgniarka ma monitorować saturację u 14-latki z dusznością, która ma paznokcie rąk i stóp pomalowane ciemnym lakierem, a zmywacza nie ma na oddziale. Najwłaściwsze postępowanie to:

   A założyć czujnik na palec mimo lakieru, bo kolor nie wpływa na pomiar B zrezygnować z pulsoksymetrii i oceniać wyłącznie zabarwienie powłok C wykonywać pomiar tylko podczas snu pacjentki D umieścić czujnik na płatku małżowiny usznej
   

   Higieja wyjaśnia

   Pulsoksymetr mierzy pochłanianie światła przepływającego przez tkanki, więc warstwa ciemnego lakieru potrafi istotnie zafałszować wynik. Gdy nie można oczyścić płytki paznokcia, czujnik zakłada się w innym dobrze ukrwionym miejscu - u starszych dzieci najprościej na płatku ucha. Rezygnacja z monitorowania u pacjentki z dusznością byłaby błędem, a ocena samego zabarwienia skóry wykrywa hipoksemię zdecydowanie za późno.

   Podstawa: Kaczmarski M., Piskorz-Ogórek K. (red.), Pediatria i pielęgniarstwo pediatryczne. Wybrane zagadnienia, Help-Med, Kraków 2014 - monitorowanie chorego dziecka · Rozwinięcie tematu

To jest wersja demonstracyjna z limitami - poza demem czeka jeszcze 25 pytań. Wykup pełny dostęp i zdaj egzamin!