Test: Pielęgniarstwo ratunkowe - zestaw 3

1. 1 U 62-letniej pacjentki przewlekle hemodializowanej dochodzi do zatrzymania krążenia w mechanizmie aktywności elektrycznej bez tętna. Zespół prowadzi resuscytację i przegląda odwracalne przyczyny. Który zestaw zawiera wyłącznie przyczyny z grupy 4T?

   A niedotlenienie, hipowolemia, hipotermia oraz zaburzenia jonowe z hiperkaliemią B odma prężna, tamponada osierdzia, zakrzepica (wieńcowa lub płucna), zatrucia C tamponada osierdzia, niedotlenienie, zatrucia i hipowolemia pokrwotoczna D odma prężna, hipotermia, hipoglikemia i zakrzepica tętnicy wieńcowej
   

   Higieja wyjaśnia

   Grupa 4T to odma prężna, tamponada, zakrzepica i zatrucia; grupa 4H to niedotlenienie, hipowolemia, hipo- i hiperkaliemia z innymi zaburzeniami metabolicznymi oraz hipotermia. U chorego dializowanego pierwszym podejrzeniem jest hiperkaliemia, czyli grupa H, dlatego zestawy mieszane kuszą. Przegląd przyczyn nie jest rytuałem recytowanym przy łóżku - z każdej pozycji wynika konkretne działanie.

   Podstawa: Wytyczne ERC 2021, rozdział Zaawansowane zabiegi resuscytacyjne u osób dorosłych · Rozwinięcie tematu

2. 2 W trakcie resuscytacji zaintubowanego pacjenta wartość końcowowydechowego dwutlenku węgla w kapnografii rośnie nagle z 12 do 42 mmHg, mimo że osoba uciskająca klatkę piersiową i technika uciśnięć nie zmieniły się. Najbardziej prawdopodobna przyczyna to:

   A powrót spontanicznego krążenia B przemieszczenie rurki intubacyjnej do przełyku C narastająca odma prężna po stronie prawej D zbyt szybka wentylacja workiem samorozprężalnym
   

   Higieja wyjaśnia

   Skokowy wzrost kapnometrii podczas uciśnięć jest jednym z najwcześniejszych sygnałów powrotu krążenia i pozwala sprawdzić tętno bez przerywania resuscytacji w ciemno. Intubacja do przełyku daje obraz odwrotny - krzywa gwałtownie zanika, podobnie jak przy odmie prężnej wartości raczej spadają. Hiperwentylacja także obniża odczyt, więc żaden z dystraktorów nie tłumaczy wzrostu.

   Podstawa: Wytyczne ERC 2021, monitorowanie podczas RKO (kapnografia) · Rozwinięcie tematu

3. 3 Do SOR trafia 70-letni pacjent z rytmem 36/min, ciśnieniem 80/50 mmHg, chłodną spoconą skórą i sennością. Lekiem pierwszego rzutu w tej niestabilnej bradykardii jest:

   A adrenalina 1 mg dożylnie w szybkim bolusie, powtarzana co 3 do 5 minut B amiodaron 300 mg dożylnie w powolnym wlewie przez 20 minut C atropina 0,5 mg dożylnie, z możliwością powtarzania dawki do łącznie 3 mg D atropina 3 mg dożylnie w jednorazowym bolusie, bez miareczkowania
   

   Higieja wyjaśnia

   Atropinę miareczkuje się po 0,5 mg do maksymalnie 3 mg łącznie; dawki mniejsze niż 0,5 mg mogą paradoksalnie jeszcze zwolnić rytm, a jednorazowe podanie całych 3 mg to niepotrzebne spalenie zapasu. Gdy atropina nie działa, sięga się po stymulację przezskórną albo wlew adrenaliny, a nie po jej bolus jak w zatrzymaniu krążenia. Amiodaron w bradykardii tylko pogorszy sytuację.

   Podstawa: Wytyczne ERC 2021, algorytm bradykardii u dorosłych · Rozwinięcie tematu

4. 4 Stabilny hemodynamicznie pacjent ma miarowy częstoskurcz z wąskimi zespołami QRS o częstości 190/min. Zabiegi zwiększające napięcie nerwu błędnego okazały się nieskuteczne. Kolejnym krokiem jest:

   A kardiowersja elektryczna energią 150 J, bez znieczulenia i bez synchronizacji z załamkiem R B amiodaron 300 mg w powolnym bolusie dożylnym jako lek pierwszego wyboru C adenozyna 6 mg domięśniowo w mięsień naramienny, z powtórzeniem po 5 minutach D adenozyna 6 mg w szybkim bolusie do dużej żyły, natychmiast przepłukana solą fizjologiczną
   

   Higieja wyjaśnia

   Adenozyna rozkłada się w krwiobiegu w kilka sekund, więc liczy się nie sama dawka, lecz tempo podania: gruba kaniula, żyła jak najbliżej serca, kran trójdrożny i błyskawiczne przepłukanie z uniesieniem kończyny. Podanie domięśniowe czy powolne jest po prostu zmarnowaniem ampułki. Kardiowersję rezerwuje się dla pacjenta niestabilnego i u przytomnego wykonuje w znieczuleniu.

   Podstawa: Wytyczne ERC 2021, algorytm tachykardii z wąskimi QRS · Rozwinięcie tematu

5. 5 U pacjenta po ciężkim urazie czaszkowo-mózgowym w ciągu kilkunastu minut ciśnienie tętnicze wzrosło do 190/100 mmHg, tętno zwolniło do 44/min, a oddech stał się nieregularny. Taki zestaw objawów:

   A jest typowy dla wstrząsu neurogennego po uszkodzeniu rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym lub piersiowym B to triada Cushinga, wskazująca na narastające ciśnienie wewnątrzczaszkowe i groźbę wgłobienia C wskazuje na rozwijającą się tamponadę osierdzia z pełną triadą Becka D odpowiada typowemu obrazowi zatrucia opioidami z depresją oddechową
   

   Higieja wyjaśnia

   Nadciśnienie, bradykardia i nieregularny tor oddechowy tworzą triadę Cushinga - odruchową reakcję na spadek ciśnienia perfuzji mózgowej, sygnał alarmowy przed wgłobieniem. We wstrząsie neurogennym bradykardii towarzyszy hipotensja, a nie zwyżka ciśnienia, i to najczęściej mylony dystraktor. Tamponada daje hipotensję z tachykardią, zatrucie opioidami - miozę i spłycenie oddechu bez zwyżek ciśnienia.

   Podstawa: Interna Szczeklika, MP, Kraków 2023, rozdział o obrzęku mózgu i nadciśnieniu wewnątrzczaszkowym · Rozwinięcie tematu

To jest wersja demonstracyjna z limitami - poza demem czeka jeszcze 25 pytań. Wykup pełny dostęp i zdaj egzamin! Mam już dostęp .